_oropa_
Özel Üye
Mesajlar: 320
Katılım: Sep 2008
Durum:
Çevrimdışı
Rep Gücü: 30
Cinsiyet: Seçilmemiş
Nerden:
Teşekkürleri: 4
14 Konusunda ll 17 Teşekkür
|
kazım koyuncu fan club
Kazım Koyuncu Kimdir?(1971-2005)
KAZIM KOYUNCU
(.....Muzige çocukken, ortaokul birinci sınıfta, Mandolin çalarak başladım.Sonra biraz gitara merak sardım. İstanbul'da universiteye geldiktensonra muzikle yoğun olarak ugraşmaya başladım. Profesyonel olarak 1992yılından buyana muzikle ugraşıyorum. İlk muzik grubunu 92'de kurduk."Dinmeyen" isminde Türkçe muzik yapan politik bir gruptu bu. ( 96'da"Sisler Bulvarı" adlı bir albüm yaptıktan sonra grubumuz dağıldı.)Dinmeyen'i kurduktan hemen sonra 93 yılında "Zuğasi Berepe (DenizinÇocukları)" isimli yeni bir grup kurduk. Yani hem "Dinmeyen" devamederken hem de bu grup devam etti. "Zuğasi Berepe" ile 95'de "VaMişkunan" (Bilmiyoruz), 98'de "İgsaz" (Gidiyor) isimli albumleriyaptık. Sonra 98'in sonunda "Zuğasi Berepe" de dağıldı. Ben o tarihtenitibaren tek başıma muzik yapmaya devam ettim. "Salkım Söğüt" isimlibir proje vardı. Şuana kadar 4 tane çıktı. "Salkım Söğüt" projelerininikincisinde, 3 şarkıyla yer aldım. Ondan sonra 2001 yılında ilk soloalbümüm "Viya"yı çıkardım......)- ( .... Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, gününkaranlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir günboğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek degeleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düzeçıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateşhırsızlarına, Ernesto "Ç´e" Guevara'ya, yollara-yolculuklara,sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara,üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütünbunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeylergördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendidilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklargördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksulinsanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölümekoşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen buyeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya. ...)
1972yılında Hopa' da doğdu. 1989'da üniversite için İstanbul'a geldi,İstanbul Üniversitesi. S.B.F.'yi terk etti. 1992'de Dinmeyen adlı müzikgrubunu Ali Elver'le kurdu. Grup 1996 yılında 'Sisler Bulvarı'albümünüçıkardı ve dağıldı. 1993 yılında Mehmedali Barış Beşli ile birlikteTürkiye'nin ve Dünyanın ilk ve tek Lazca rock müzik yapan grubunukurdu. Grup 1995'te Va Mişkunan, 1998'de İgzas, yine 1998'de BrukselLive Konser Albümü (çoğaltılmamak üzere s 130 adet basıldı) ve birkısmı Avrupa'da olmak 200'ü aşkın konser ile dinleyici karşısına çıktı.Grup 1999'da dağıldı. 2000 yılında yayın 'Salkım Söğüt 2' projesinde 3şarkıyla yer aldı. Sanatçı 2003 yılında Viya ve 2004 yılında çıkardığıHayde albümleriyle sevenlerinin gönlünde taht kurdu.
1972 - Hopa'da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Hopa'da tamamladı.
1989 - İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesine girdi.
1990 - Çağdaş Sanat Atölyesinde çalışmaya başladı.
1991 - Ali Elver ile birlikte Dinmeyen müzik topluluğunu kurdu. Aynıyıl Çağdaş Oyuncuların sahneye koyduğu ''Faşizmin korku ve sefaleti''adlı oyunun müziklerini yaptı.
1993 - Mehmedali Barış Beşli ile Dünyanın ilk ve tek Laz rock toplulugu ''Zuğaşi Berepe''yi kurdu.
1995 - Zuğaşi Berepe ''Va mişk´unan''
1996 - Dinmeyen ''Sisler Bulvarı''
1998 - Zuğaşi Berepe ''Brüxel Live'' ve ''İgzas''
2000 - ''Salkım Söğüt 2'' adlı ortak çalışma
2001 - İlk solo albüm ''Viya''
2002 - Gülbeyaz dizi müzikleri
2003 - Kemal Sahir Gürel ile birlikte ''Sultan Makamı'' dizi müzikleri
2004 - İkinci solo albüm ''Hayde''
EZMOCENİ M3AXEDENİ? 25Haziran 2005. İnsanlığın kötülüğe karşı mücadelesinin kara günlerindenbiri oldu. Sesiyle, duruşuyla, kötülüğün dünyamızı ele geçirmesininönündeki engellerden biri olan Kazım Koyuncu’nun kalbi o gün durdu.Acının birçok yüzünü tanıyan bizler onun kalbinin durmasıyla acınınhenüz tanımadığımız bir yüzüyle tanıştık. Hayatımızı güzelleştiren,yaşamın saldırılarına karşı bize direnme gücü veren Kazım’ımız bizi çokfakir, çok zayıf, onu çok özleyecek insanlar olarak bıraktı ardında.
KazımKoyuncu’nun bu dünyadan göç etmesi hayatın bir komplosu bize. Dünyaüzerinde hüküm süren kötülüğün, hayatlarımızı kontrol eden bu sisteminyeraltı ve yerüstündeki zebanilerinin o korkunç suratlarını bizegöstermesi. Dünyadaki ışığın ve aydınlığın azalması…
Kazım Koyuncu zor, güzel ve onurlu bir hayat yaşadı. Dünyadaki cennetin bir parçası olan Ôanöol’dageçen çocukluğu bize onun çok yönlü kişiliğinin ipuçlarını verir. Ocoğrafya, o kültür Kazım Koyuncu’yu insanlığın kültürel mirasına vebize kazandıran temeldir. Hak ve adalet duygusu kültürümüzün birparçasıdır ve Kazım Koyuncu da bu duyguyla beslenmiştir o coğrafyada.Bütün hayatı gibi çocukluğu da zor ve güzel bir çocukluktur Üaüi’nin. Ôanöol’da hayat serttir. Vahşi bir doğa ile iç içe bir yaşam hüküm sürer. Üaüi’nindireniş ruhunu bu coğrafya kadar babaannesi Zera Nandidi deetkilemiştir. Zera Nandidi genç yaşta dul kalmış ve onca zorluğa rağmençocuklarını yetiştirmiştir. Üaüihayatla mücadeleyi erken tanır. Ve birçoğumuzdan önce de mahpuslukkavramını, siyasi mücadeleyi öğrenir. 1980 darbesinde babası gözaltınaalınır. Bir tek babasını gözaltısıyla kalmaz gözaltılar, köy okulununevli bir çiftten oluşan öğretmenleri de gözaltılardan nasiplerinialırlar. Gözaltındaki eşi ziyaret için Üaüi’ninyardımı alınır, elinden tutulur, o küçük ellerden -ki o eller kadim birkültür için ne büyük şanstır- destek alınır ve birlikte karakolagidilir.
Kazımsıradışı bir şekilde ilk üniversite sınavına girişinde İstanbulÜniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni kazanır. Onun zekasının veyeteneğinin tipik göstergelerinden biridir bu başarı. Üniversiteyılları hepimiz için olduğu gibi onun için de hayatı algılamak ve onunkarşısında netleşmeyi getirmiştir. Müzik artık vazgeçilmez bir yaşamkaynağıdır onun için. Devrimci mücadele ise onun kendi ifadesiyle“tarihin akışını düze çıkarmaya çalışmak”, “savaşlar, katliamlar,ölen-öldürülen çocuklar, kendi dilini, kendi kültürünü, kendisinikaybeden insanlar, topluluklar, yanan köyler, kentler, ormanlar,hayvanlar, yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bilesokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar” görmemek için, insanlaşmakiçin üzerinde yürünmesi gereken uzun bir yoldur. Çocuk yaşındatanıştığı mahpushane, dört ay misafir edecektir onu İstanbul’da. Ama negözaltında gördüğü işkence ne de dört aylık mahpusluk durdurur onuinsanlığın aydınlığa olan yürüyüşünde.
Dina gerçek anlamda bir direnişçiydi. O direnmeyi Zera Nandidi’den, Ôanöol’un coğrafyasından öğrenmişti.
Hayatınona çizdiği yolu o hiçbir zaman kabul etmedi. O hep kendi yolunu çizdi.Bunu yaparken de hiçbir şeyden korkmadı. Kendine olan inancı ve yüksekgüveni onu korkusuz kılıyordu.
Dina’nınZuğaşi Berepe’li yılları çok öğreticiydi. Sadece öğretici değilşüphesiz. Zor, sıkıntılı, güzel ve direngen yıllardı. İmkansızlıklarınyoğun ama yaratıcılığın da eksik olmadığı yıllardı. Zuğaşi Berepeçaresizliğin kendini dayattığı zamanlarda dahi her zaman bir çıkışınvar olduğunu öğretmişti. Şüphesiz Dina’nın bir tek müzikal düzlemdedeğil, hayatın örgütlenişine ilişkin yaratıcılığının katkısı çıkışyolunu bulmayı mümkün kılıyordu. “Bruxel Live” albümü Dina’nın hayatınörgütlenişine ilişkin yaratıcılığının somut bir örneğidir. Grubunüçüncü albümü “İgzas” için finansa ihtiyaç vardır. Grup ne yapacağımızıbilemez vaziyettedir. Durum çıkışsız gözüküyordur. Dina, Med TV’decanlı olarak verilen konser kaydını disk olarak çoğaltıp, dağıtmayıönerir. Yıl 1997’dir ve o zamanlar disk kopyalamak şimdiki kadar kolaybir iş değildir. Ama Zuğaşi Berepe işin zorluğundan yılmaz.Arkadaşlarının da desteğiyle albüm kapağından tutun da yüzotuz adetdiskin tek tek bilgisayarda kopyalanmasına kadar “Bruxel Live”inherşeyini grup yapar. Kopyalanan CD’ler bilgisayardan sıcak sıcakçıkıyordur, Dina ve diğerleri ise fırından sıcak ekmek alan çocuklargibi seviniyordur… İşte Zuğaşi Berepe’nin bu sıradışı konser albümüDina’nın yaratıcı zekasının ürünüdür.
1990’lıyılların polisiye açıdan sıkıntılı yıllarında olası bir ihtiyaçdurumunda önceden belirlenmiş buluşma yerleri tespit edilmişti Dina vearkadaşları tarafından. Bunlar Beşiktaş vapur iskelesi, Kanarya trenistasyonu, Taksim Gezi Parkı gibi mekanlardı. Ona ihtiyaç duyduğunuzdasizin için özel bir mekanı ziyaret edin, kim bilir o bunu hissedipsizinle orada buluşabilir.
Gerekbiz Lazlar, gerek Karadenizliler, gerekse Türkiye ve Kafkasya halklarıiçin Kazım Koyuncu’nun o büyülü sesinden yeni şarkılar duyamayacakolmak anlatılmaz bir derttir. Bu dert onu İstanbul’dan Hopa’ya yolcuederken Açık Hava Tiyatrosu’nda düzenlenen törende şimdiye kadar hiçpaylaşılmamış bir şekilde paylaşılmıştır. Törende onun anadili olanLazcanın yanı sıra Kürtçe ve Gürcüce de konuşmalar yapılmıştır ki buböyle bir törende ilk kez yaşanmaktadır. Kazım Koyuncu’nun karizmatikkişiliği, onun dünya denen yerküreye ve insanlığa olan sevgisi,Türkiyelilerin ve hatta Kafkasyalıların ortak bir acıyla bir arayagelip kendi anadillerinde acılarını, sevgilerini ve ona olansaygılarını dile getirmelerinin zeminini yaratmıştır. Türkiye’demüziğinin dili esas itibariyle Lazca olan bir sanatçının kitlelertarafından böylesine sevilmesi ve sahip çıkılması güzel bir dünyayaolan inancı güçlendirmiş, başka bir dünyanın hala mümkün olduğunudüşündürmüştür.
KazımKoyuncu’nun bu dünyadan göçü bir son değil, bir başlangıçtır. Onunbedenini sonsuza dek saklayacak olan Hopa ve halkı bu sorumluluğayakışır, ona yakışır bir kent ve halk olmak zorundadır. Onun yokluğuylaİstanbul ne kadar fakirleşmişse, biz ne kadar fakirleşmişsek Hopa veHopalılar o kadar zenginleşmiştir. Ôanöol, bağrında kimi saklamaktasın, unutma!
BizlerinLazların, Karadenizlilerin, Türkiyelilerin, Kafkasyalıların, onunanısını ve sevgisini içinden eksik etmeyecek olanların görevi ise onunadını ve mücadelesini sonsuza dek yaşatmaktır.
KazımKoyuncu ölümsüzleşerek, adına şarkılar söylediği Ernesto CheGuevara’nın Latin Amerika dağlarında ulaştığı azizlik mertebesineTürkiyeli halkların kalbinde ulaşmıştır. O artık bizim doğalönderimizdir. Onun yaşamını ve mücadelesini bilmek ve anlamak bize yolgösterecektir. Onun hayata ve müziğe ilişkin yapmak istedikleriniyerine getirmek artık bizim, özellikle de genç kuşakların görevidir.Göğsünde Kazım’ın bedenini saklayan Hopa artık kutlu bir kenttir. Onunnefes alırken çevresine verdiği ışık sönmeyecek, onun ışığı ve anısıhep yanımızda olacak, bize sonsuza dek güç verecektir.
Bu Mesaj 09-12-2008 11:30 PM değiştirilmiştir. Değiştiren... : WebM@sTeR.
|
|
