---

Jimi Hendrix, birçoklarına göre gelmiş geçmiş en büyük gitaristtir.Yaşamı ise karmakarışıktır.. Özellikle de ünlendikten sonra.. 27 Kasım1942'de Seattle'da dindar bir baba ve kızılderili bir annenin oğluolarak dünyaya geldi. Jimi'ye göre, annesi çok içerdi ve kendine dikkatetmezdi.

Çocukken çok sevdiği kilise müziğini dinlemek içingittiği Baptist kilisesinden kovulmuştu. Rahip onu, kilise kurallarınauymadığı için dışarı atmıştı.

Ayinlerde elde ettiği deneyim,onun müziğe olan ilgisinin ilk adımını oluşturmuyordu. Daha küçükkenbabası kaşık ve tarak çalarken -ki bu işte ustaydı- tüm dikkatiyle onudinliyordu. Jimi'nin kendine güveninin artmasını sağlayan bir başkaolay ise saç şekliydi: "Çocukken babam saçlarımı öyle bir traş ederdiki yolunmuş tavuğa benzerdim, bütün arkadaşlarım beni kabak diyeçağrırlardı. Belki de bu yüzden saçlarımı bu denli uzattım."

Kilisedenkovulmasından kısa bir süre sonra Jimi'nin süpürge, sopa gibi eşyalarıgitar gibi çalmaya çalıştığını farkeden amcası, ona bir gitar hediyeetti. Hayatını tamamen değiştirecek bu olaydan sonra Jimi, nerdeysebütün gününü elinde gitarıyla elde edebildiği Blues plaklarını,özellikle de Muddy Waters, Howling Wolves, Lightnin', Hopkins,B.B.King, Arthur (BigBoy) ve Crudup and Robert Johnson gibi ustalarınplaklarını dinlemekle geçirmeye başlamıştı. Jimi'nin gitara olağanüstühakimiyeti ailesinin dikkatini çekmişti: "Plaktan birşey dinlerdi vebir kaç dakika sonra onu çalıp geliştirebiliyordu."

Okumayazma öğrendikten sonra bir daha hiç okula gitmedi, bunun asıl sebebiise 15 yaşında sınıfta bir kızın elini tuttuğu için -tabii ki bu onunilk macerası değildi- kendisini azarlayan öğretmenine "Ne oldu? Yoksakıskanıyor musun?" diyerek karşı çıkmasıydı.

İlerleyenyıllarda artık Jimi, bir kaç arkadaşıyla eğlence merkezlerinde,kulüplerde o dönemin ünlü şarkılarını çalabiliyor, hatta sonundaellerine 50¢ geçirecek konserler verebiliyorlardı.

Askerlikdönemi geldiğinde ise akıbetinin ne olacağını bildiğinden -o zamanlardaAmerika'da dar gelirli beyazlar ve zenciler "taban tepiciler" diyetabir edilen karakuvvetlerine bağlı bir birliğe kayıt ediliyordu-kendini gönüllü olarak Paraşütçüler Birliği'ne kayıt ettirdi."Askerliği boyunca 25 atlayış yapmıştı."

Jimi, artık iyicepişmişti. Kendisini izleyen tecrübeli Blues'cular, büyüleniyorlardı.Oysa artık başkalarının şarkılarını çalmaktan bıkmıştı. Kafası müzikfikirleriyle doluydu. Bu fikirler hayata geçince bir müzik ilahı doğmuşolacaktı.

Uzun yıllar birlikte çalışacağı yakın dostu CurtisKnight ile tanışması ise New York'ta bir otelden kovulmak üzereolmasına rastlar. Curtis, Jimi'ye gitaristi olmasını teklif etti. Jimiise -çok sevdiği gitarını satmasına rağmen- beş parasızdı ve Curtis tamzamanında yetişmişti. Onu borcundan kurtarıp iki gitarından birini onahediye etti. Böylece Jimi, ilk kontratını Curtis ile imzalamışoluyordu. İki arkadaş, yeni tanışmalarına rağmen birbirleriyle iyianlaşacaklarından emindiler. Birlikte daha büyük ve gösterişlikulüplerde çalmaya başladılar, Jimi daha çok arkaplandaydı, ancaksadece onu görmeye gelenlerin sayısı azımsanacak gibi değildi. Jimigitara o denli hakimdi ki, sırtında, tek eliyle, dişleriyle hattadiliyle çalabiliyordu. Ünlü bir eğlence kulübü, başvuran guruplararasından bir seçim yaparken sıra Jimi ve Curtis'e geldiğinde Jimi,gitarı dişiyle çılgınca çalmaya başladı ve işi kaptılar.

Artıkotoriteler Jimi'yi profesyonel kabul etmeye başladığında Jimi'ninolağanüstü single'ları (tek parçalık albüm) Purple Haze -İngilterelistelerinde bir anda 4.lüğe yükseldiğinde yer yerinden oynamıştı- veHey Joe -1966 Aralık'ında çıktı- müzik camiasında derin yankıuyandırdı.

Daha sonra Jimi, Avrupa'ya gitmesi konusunda iknaedilmeye çalışıldı. Birçok şeyvaat ettiler. Jimi ise ne o sıradagitaristi olduğu Curtis'e, ne de başka herhangi bir arkadaşına habervermeden Avrupa'ya gitti. Jimi Hendrix Experience da böylece kurulmuşoldu: davulda Mitch Mitchell ve basta Noel Redding ile birlikte.Başarı, ün, şöhret artık onlarındı. Tabii bütün bunlar yalnızca önplanda olan şeylerdi. Bir de bunun görünmeyen yanları vardı. "Çanakyalayıcıların", yapımcıların kurduğu kapanlar ve uyuşturucu, Jimi'yi vegrubunu içten içe çökertiyordu.

Jimi, arada Londra'dakikulüplerde sahne alıyordu. Single'lar birbiri ardına patlıyordu ki1967'de ilk resmi ticari albüm denemesi geldi: "Are You Experienced?".İçindeki şarkıların bir kısmı oldukça büyük tepkiler aldı, öyle ki JimiHendrix'in başı sık sık belaya girer oldu. Uyuşturucuyla yakalanıyor,hapse tıkılıyor, polislerle başı bir türlü beladan kurtulmuyordu.Ertesi sene yeni bir albüm: "Axis: Bold As Love", aynı yıl "Smash Hits"adlı toplama bir albümün yanısıra bir başka albüm: "Electric Ladyland"geldi. Dinleyenleri, Jimi'nin ırkçılığa son vermek için gönderilmiş birsevgi ve barış elçisi olduğuna inanıyorlardı.

Turnelerin biribitiyor biri başlıyordu. Jimi'nin bir dakika bile boş durması,yapımcıların, kayıtçıların işine gelmiyordu. O da bu işten sıkılmayabaşlamıştı. Bunun acısını da yine kendisinden uyuşturucu ve alkolleçıkartıyordu. Turnelerde çok büyük paralar dönüyordu. YapımcılarJimi'ye her istediğini veriyorlardı, ne de olsa onlar için Jimi, altınyumurtlayan bir tavuktu. Ama farketmediği bazı şeyler vardı. Jimi şöylediyor: "Son zamanlarda çok para harcadığımı biliyorum. Fakat aynızamanda çok para kazanıyorum. Parasal durumumun nasıl olduğunuöğrendiğimde şok oldum. Parasal ilişkilerimi idare eden insanlarainanmış, onlara güvenmiştim. Fakat kesinlikle yapılması gereken bazıdeğişiklikler var."

Turnelerde genel olarak 20bin - 80bin$arası kazanılıyordu. Amerika'da 45 dakikalık bir gösteriden 100bin$kazanmaları ise inanılmazdı. Genellikle gelirin %50'si Jimi'ye, %25'imenajerlere, kalan %25'i ise Noel ve Mitch'e bölüştürülüyordu.

1970'deçıkan "Band Of Gypsys" ile Jimi Hendrix'in ünü zirveye çıktı. Jimi'ninyaşadığı sorunlar da öyle.. Bir konserinin ortasında konseri terk etti.İzleyiciler şaşkınlık içinde konser alanını terk ederken o, tekrarsahneye çıktı ve "İçinizde Garfield Lisesi'nden olan var mı?" diyesordu. Kimi gençler "Evet! Evet!" diye bağrıştıklarında Jimi "Çabukdefolun buradan" dedi ve alandan ayrıldı. Bu olay Jimi'nin o dönemdekiruhsal çöküşünü açıkça ortaya koyuyordu.

1970'de Jimi birstüdyo açtı. İçi, mümkün olan, o dönemde bulunabilen tüm elektronikcihazlarla dolu olan bu eşsiz stüdyo da onu hayata bağlayamadı ve buyılın Ağustos'unda Jimi İngiltere'ye döndü. Ona göre, dinleyicileri onuunutmaya başlamışlardı.

İngiltere'deki "Isle Of Wight"Festivali 60'ların en sıkı festivallerinin sonuncusu olarakdeğerlendiriliyordu. Festival sonrası Jimi, şöyle diyordu: "Bir ankendimi soğuk veyalnız hissettim. İnsanların bana ulaşmayaçalışırcasına sahneye zıpladıklarını gördüğümde beni halaunutmadıklarını hissettim ve çok sevindim. "Purple Haze", "Foxy Lady","Hey Joe" ve unuttuklarını düşündüğüm bütün parçaları çalmamıistediler."

Jimi, İngiltere ve Almanya'yı da kapsayan yenibirkaç turne sonrası parasal durumunun ne kadar vahim olduğunun farkınavardı. Bunun yanısıra imzaladığı kontratlarda da çakışma vardı.Taraflar ve avukatları Jimi'nin ölümünden iki gün önce görüşmeyeoturacaklardı. Kendisinin de katılması gerekiyordu ancak toplantıyagelmedi. Jimi, o iki günü çok daha farklı geçirmişti.

Tanıkdenebilecek Lorraine James, Jimi'nin son günlerinde yaşadığı bir olayışöyle anlatıyor: "Açıkça ilaç bağımlısıydı ve üzerinde bol miktardakenevir vardı. Durumu çok kötüydü, oldukça gergindi. Binanın telefonkulübesinde birileriyle bağlantı kurabilmek için saatlerce uğraştı, biranda dünyanın en mutlu insanı oluyor, bir kaç dakika sonra kendisineyardım etmesini beklediği insanlardan ve maddi durumundan yakınıyordu.Binada arkadaşlarını ziyarete gelen iki Amerikalı kız vardı. Jimi ogece, sabahın 5'ine kadar ikisiyle de sevişti. Sonra hep birlikteNotting Hill'e gitmek üzere çıktık ve Batı Londra'da değişik yerlerdehaşhaş içtik. Jimi tamamen kendinden geçmişti. Karşılaştığımız biradam, aldığı uyuşturucu ile öylesine kendinden geçmişti ki merdivenkorkuluklarından atlayarak bacağını kırdı ve hastaneye götürüldü. Tümbu karışıklıklar olurken Jimi deliye dönmüş ve evin içinde bağırarakdolanmaya başlamıştı."

Jimi sonraki günü bir kız arkadaşınınevinde baygın bir şekilde yatarak geçirdi. O akşam nasıl olduysasevgilisinin evini bulabildi ve sabahın 1:30'unda menajerlerinden ChasChandler'in telesekreterine "milyonların ilahı, uyuşturucu kuşağınınbaş peygamberi, son ses kaydını" bıraktı: "I need help bad, man!" ("Çokyardıma ihtiyacım var dostum!")

Ertesi gece sevgilisiMonika'yla birlikteydi. Monika şöyle anlatıyordu: "Sofrayı hazırladım,yemeği şarapla yedik, ama o biraz fazla kaçırdı. Daha sonra Jimi sonşarkısını, son mesajını yazmaya başladı: "The Story Of Life". Buşarkıyı, doğru zaman ve yer gelinceye kadar kimselere söymememi sıkısıkı tembihleyip yatmak için odasına çıktı."

Jimi tamamenberbat bir durumdaydı. Çıktığı odada Monika'nın uyku haplarını buldu veeğer Monika kapıdan içeri tam zamanında dalmasaydı, Jimi o haplarıalacaktı. Monika'ya sadece hapları saydığını söyledi. Daha sonra Monikayatmaya gitti. Şöyle devam ediyor: "Hayatımın en büyük hatası, Jimi'yio haplarla yakaladıktan sonra onu tekrar yalnız bırakmak oldu. Odayatekrar girdiğimde haplar dökülmüştü, 9 hap da eksikti."

Jimi Hendrix, 18 Eylül 1970'de Jim Morrison ve Janis Joplin gibi 28 yaşında uykusunda kusarak boğuldu.

Ayın21'inde bir araştırma başlatıldı ve patajolist profesör Donald Teare,ölüm nedeninin "aşırı dozda barbiturat'ın sebep olduğu zehirlenmesonunda kusarak boğulma" olduğunu söyledi. Karar, açıkolarak kayıtlarageçti.

Böylece bir dönem milyonları peşinden sürükleyen, eşsizmüziğinin yanında, ırkçılık karşıtı olması, barış ve kardeşliğibenimseyip benimsetmesi ile de bir evrensellik elçisi olduğunu gösterenbir deha daha hayata yenilmişti.